Soms moet je een gelukje hebben. Ik was druk bezig met macro-opnamen te maken toen. Statief neergezet
met de camera erop. Resultaat kun je hier zien. Zo'n 10 meter achter me kraakte een tak met wat geritsel. Dat
kan maar 1 ding betekenen. Reeën! Meestal blijven ze in de bosjes rommelen maar nu niet. Het geluid kwam steeds dichterbij. Snel zette ik het statief op de laagste stand. Lens wisselen en achter de camera en statief
liggen. Nog geen 10 seconden later renden twee reeën het bosje uit en leken eerst achter elkaar aan te zitten.
Dat duurde maar even, totdat ik ontdekt werd, waarna ze snel weer verdwenen. Mij achterlatend met een
bonkend hart in de keel.